ร้านนักเลงหนังสือ

อักษรสาร : สื่อกลางคนสร้างอักษร อีกหนึ่งลมหายใจของโลกหนังสือ

การเกิดขึ้นและล้มหายตายจากของนิตยสารในแวดวงหนังสือ อันได้แก่ เรื่องเกี่ยวกับนักเขียน สำนักพิมพ์ และนักอ่าน ของไทย นับเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างธรรมดาสามัญ ล่าสุด ก็เกิดขึ้นอีกแล้ว คือ อักษรสาร นิตยสารสื่อกลางคนสร้างอักษร ฉบับที่นำมาแนะนำนี้เป็นฉบับที่ 3 เดือนพฤษภาคม 2551 ประเด็นใหญ่ที่นำเสนอคือเรื่อง 5 พฤษภาคม วันนักเขียน

สำหรับผู้ที่อาจหาญชาญชัยขี่หลังเสือทำหนังสือเล่มนี้ก็คือ เอก อัคคี ชื่อนี้เป็นชื่อที่รับประกันถึงความเป็นมืออาชีพในการทำหนังสือได้เป็นอย่างดี เขาเป็นทั้งบรรณาธิการและคนทำหนังสือที่มีฝีมือคนหนึ่ง ซึ่งปั้นแต่งหนังสือที่ประสบความสำเร็จหลายเรื่องสู่สายตาของนักอ่าน ควงคู่มากับ เสกสรร สุขวัฒโณ เพื้อนซี้คู่กายคู่ใจ ช่วยกันบรรจงปั้นแต่งนิตยสารเล่มนี้จนออกมาดูดีในด้านเนื้อหา สมกับเป็นนิตยสารสื่อกลางของคนสร้างอักษรได้ในระดับที่น่าชื่นชมในความตั้งใจ

หากไม่นับ “จุดประกายวรรณกรรม” หนังสือพิมพ์ขนาดแทบลอยด์ที่สอดแทรกมากับหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจฉบับวันอาทิตย์แล้ว ก็ไม่เห็นมีหนังสือเกี่ยวกับแวดวงวรรณกรรมตามแผงหนังสือ เมื่อมี อักษรสาร ขึ้นมาก็พอจะทำให้ใจชื้นอยู่บ้างว่า ลมหายใจของนิตยสารในแวดวงโลกหนังสือยังมีอยู่ (ที่ไม่นับ ช่อการะเกด วารสารหนังสือใต้ดิน ฯลฯ ก็เพราะเหตุผลที่หนังสือดังกล่าวเป็นหนังสือเฉพาะกลุ่ม ซึ่งจะขอแนะนำแยกไปต่างหาก)

เนื้อหาในฉบับเดือนพฤษภาคม เน้นเรื่องของสมาคมนักเขียน เพราะเป็นเดือนแห่งนักเขียน โดยวันที่ 5พฤษภาคม เป็นวันนักเขียน ซึ่งเป็นจุดกำเนิดของการก่อตั้งสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย โดยนักเขียนรุ่นก่อตั้งสองคนคือ ภราดร ศักดา กับ สุภาว์ เทวกุล มาบอกเล่าประวัติความเป็นมาของสมาคมนักเขียนและวันนักเขียนผ่านเรื่อง “ย้อนรอยประวัติสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย” อันมีต้นเรื่องมาจาการรวมตัวกันเพื่อช่วยเหลือนักเขียนผู้หนึ่งคือ “อรวรรณ” นักเขียนผู้โด่งดังคนหนึ่งในยุคนั้น ส่วนรายละเอียดจะเป็นมาอย่างไร ต้องอ่านเรื่องในเล่มจึงจะได้อรรถรส

เรื่องที่น่าสนใจอีกเรื่องหนึ่ง คือ “56 ปี จับตาย” อันเป็นเรื่องเล่าเกี่ยวกับเรื่องสั้นขนาดยาวของ มนัส จรรยงค์ คือเรื่อง “จับตาย” เรียบเรียงโดย สุริยฉัตร แก้วทอง กองบรรณาธิการของอักษรสาร ได้เล่าถึงเบื้องหลัง ที่มาของเรื่องสั้นเรื่องนี้ โดยอ้างอิงจากเอกสารที่ได้มีการบันทึกไว้โดยคนที่รู้จักมนัส จรรยงค์ รวมถึงลูกชายคือ มนู จรรยงค์

เรื่องสั้น “จับตาย” ถือว่าเป็นเรื่องสั้นที่ยิ่งใหญ่เรื่องหนึ่งของไทย ได้รับกล่าวถึงและอ้างอิงอยู่เสมอ ความยิ่งใหญ่ของ “จับตาย” นั้นได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ซ้ำตลอดระยะเวลา 65 ปีที่ผ่านมา มีการสร้างเป็นภาพยนตร์ และได้แปลเป็นภาอังกฤษตีพิมพ์ในนิตยสาร Span ของสมาคมนักเขียนแห่งประเทศออสเตรเลีย เมื่อได้รับการตีพิมพืแล้ว มนู จรรยงค์ ลูกชายของมนัส จรรยงค์ บันทึกไว้ว่า เป็นเรื่องที่ “พ่อผิดหวังมากที่สุด”

ทำไม มนัส จรรยงค์ ต้องผิดหวัง เมื่อเรื่องสั้นได้รับการตีพิมพ์ในประเทศฝรั่ง ต้องอ่านเอาเอง

นอกจากนี้แล้ว ยังมีเรื่องราวอีกมากมายที่ เอก อัคคี นำมาเล่าไว้ในนิตยสารเล่มนี้ ทั้งเรื่องนักเขียน หนังสือ ในไทยและต่างประเทศ ความเคลื่อนไหวต่างๆที่ผ่านมา ที่น่าชื่นชมอีกอย่างหนึ่งก็คือ การจัดทำบันทึกเหตุการณ์สำคัญๆในประวัติสาสตร์โลกที่เกิดขึ้นในแต่ละเดือนที่หนังสืออกกวางตลาด เช่น ในฉบับเดือนพฤษภาคม บอกว่า 8 พฤษภาคม 2429 เรื่องดื่มโค้กได้ออกจำหน่ายครั้งแรก และเมื่อร้อยกว่าปีผ่านไป โค้กก็ไหลบ่าจนท่วมกระเพาะของคนทั่วโลก นำมาซึ่งโรคฟันผุ โรคอ้วน และอีกสารพัด แต่ก็ยังพัดเงินออกจากกระเป่าของคนไปอย่างไม่หยุดหย่อน รวมถึงคนไทยในยุคสารพัดม็อบนี้ด้วย…

นี่เป็นอีกลมหายใจหนึ่งของนิตยสารเพื่อวงการหนังสือ ที่เกิดๆดับๆตลอดมาในเมืองไทย และหวังว่าจะมีลมหายใจยาวนานไปเรื่อยๆ สมความตั้งใจของผู้ทำที่ทุ่มเทกันอย่างหนัก

เมื่อคนทำหนังสือทุ่มเทขนาดนั้น ก็ขึ้นอยู่กับคนอ่านว่าจะทุ่มเทขนาดไหน ราคาหนังสือ 45 บาท นับว่าคุ้มเกินคุ้ม หากต้องการรู้ข่าวสารหนังสือ-นักเขียน และเรื่องราวประเทืองปัญญา (แต่หากจะรับเรื่องราวอันไร้สาระทำให้ร่องสมองตื้นเขินล่ะก็ โปรดอย่าซื้อหนังสือนี้เป็นอันขาด) ถ้ายอมทุ่ม 45 บาททุกๆเดือนเพื่อซื้อ อักษรสาร มาอ่าน ก็นับได้ว่าเป็นการลงทุนที่คุ้มค่าทางปัญญาอยู่มาก

ท่านผู้อ่านจะทุ่มไหม?

โกศล อนุสิม

๗ มิถุนายน ๒๕๕๑

อ่านเรื่องแนวเดียวกัน

• ไม่มีเรื่องแนวเดียวกัน